Αγαπημένοι φίλοι blogers. 
Η ραπτική είναι μια πρακτική που ξεκίνησε απ' την ανάγκη της ένδυσης. Ενώ στην αρχαιότητα απλά ύφαιναν τα υφάσματα τους και τα τύλιγαν γύρω από το σώμα τους, αργότερα ανακάλυψαν την ραφή με το χέρι χρησιμοποιώντας για βελόνα κόκαλα ψαριού, μέχρι που το 1775 ανακαλύφθηκε η ραπτομηχανή όπου αρχικά έραβαν δέρματα κι αργότερα το 1829 εξελίχθηκε κάνοντας ραφή σαν του χεριού και αποτέλεσε ορόσημο στην μετέπειτα ένδυση.
Μια ωραία ιστορία για την εξέλιξη της ραπτομηχανής θα βρείτε εδώ: http://antikleidi.com/filoi/sewing_machine/
Στην εποχή της κρίσης πολλά καταστήματα έτοιμου ενδύματος πωλούν ρούχα με αρκετά καλές τιμές, αλλά δεν είναι όλα καλής ποιότητας και μετά το πρώτο πλύσιμο ξεχειλώνουν ή "μπαίνουν".
Το ράψιμο είναι μια δημιουργία η οποία συμπεριλαμβάνει την ευχαρίστηση με την πρακτική.
Έτσι, για όσους ενδιαφέρονται να φτιάξουν τα δικά τους ρούχα, δημιούργησα το blog της ραπτικής, άλλο ένα χόμπι μου στο οποίο είμαι αυτοδίδακτη αφού η μητέρα μου, παρ' όλο που ασκούσε το επάγγελμα της μοδιστρικής, ίσως επειδή ήταν θέμα επιβίωσης και της δημιουργούσε άγχος, δεν ήθελε να μου μάθει την τέχνη, αλλά εμένα μου άρεσε αυτού του είδους η δημιουργία και επιπλέον ήθελα τα ρούχα μου να τα ράβω μόνη μου. Έτσι με βοήθημα τα περιοδικά της Burda που έχουν μοναδικά πατρόν, άρχισα εδώ και χρόνια σιγά-σιγά να φτιάχνω την γκαρνταρόμπα μου. Τώρα που ξέρω πολλά μυστικά του ραψίματος, θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας.
Καλή επιτυχία και σε όποια ή όποιον θέλει να ασχοληθεί, γιατί η ραπτική δεν είναι μόνο γυναικείο θέμα.
Το καλό με το ράψιμο των ρούχων μας είναι ότι μπορούμε ανάλογα με το σώμα μας να ράψουμε ένα κοστούμι ή ταγιέρ με διαφορετικό νούμερο στη φούστα ή το παντελόνι και διαφορετικό στο σακάκι, κάτι που είναι ανέφικτο στα έτοιμα καθώς το νούμερο ακολουθεί και τα δυο κομμάτια.